Blog van een leerkracht

Het is dinsdagmiddag en ik check nog even mijn mail voordat ik naar huis ga. Er staan wat mails in over vergaderingen, rapporten en de sinterklaasviering. En dan die ene mail, met dat ene zinnetje: ‘Ik heb borstkanker’

Een moeder van een leerling uit mijn klas heeft borstkanker. Dat komt aan. Had ik dit als leerkracht al moeten merken aan mijn leerling? Heb ik signalen, acties, opmerkingen of emoties van Sem* gemist? Heeft hij mij verteld dat mama naar de dokter of het ziekenhuis moest en heb ik dat gemist? Of heb ik het weggewuifd ‘want er is vast niks ergs met mama?’. Ik weet het even niet en dat maakt mij als leerkracht onzeker. Het enige dat ik op dat moment weet, is dat het leven van dit gezin en voor mij in het bijzonder het leven van
één van mijn leerlingen op zijn kop staat. Hoe verder? Als leerkracht vind ik het lastig inschatten hoe amicaal ik naar een ouder kan zijn. Ik wil mijn medeleven laten zien, maar tot op welke hoogte doe je dit? Hoe vaak vraag je hoe het gaat? Wanneer en hoe? Bij de deur, via de mail? Dit is aftasten en puur op je gevoel afgaan wat mij betreft. Ik hoop dat ouders die de diagnose kanker hebben gekregen bij elke juf en meester voldoende steun en belangstelling ervaren. Ik vraag nu vaker aan beide ouders en de leerling hoe het thuis gaat, maar het blijft aanvoelen hoe vaak ik dit kan vragen.

De dag na het bericht heb ik samen met Sem op de gang gezeten en het onderwerp bespreekbaar gemaakt en hem de keuze gegeven of hij het er in de klas over wil hebben. Van zijn moeder had ik begrepen dat Sem de ernst van het probleem inziet en zich zorgen maakt. Logisch, leerlingen uit groep 5 zijn immers oud genoeg en horen genoeg verhalen over kanker in de klas of op de radio en televisie. De kinderen zijn op de hoogte van de diagnose van zijn moeder en dit was voor hem op dit moment genoeg. We hebben zijn beste vriendje zijn maatje gemaakt, met wie hij altijd even de klas uit mag als het niet gaat. Als leerkracht wil je dingen voor de gehele groep bespreekbaar maken en het kind op deze manier vooruit helpen, maar wanneer je merkt dat een leerling dit niet wil moet je dit naar mijn mening ook zo laten. Probeer de leerling duidelijk te maken dat hij of zij er natuurlijk altijd over mag praten.

Als leerkracht zijn er dingen die ik nu anders doe en/of waar ik extra alert op ben bij Sem. Ik merk dat het een moeilijk onderwerp voor hem blijft om over te praten (logisch!), maar door af en toe te blijven vragen hoe het met hem en mama gaat, hoop ik dat hij weet dat ik aan hem denk en dat hij kan vertellen wat hij wil. Verder merk ik dat zijn welbevinden in de groep kan veranderen als er thuis wat speelt. Het is fijn als je als leerkracht op de hoogte bent van de huidige thuissituatie, des te beter je je hier op kan instellen en de leerling hiermee verder kunt helpen. Wanneer de zieke ouder net een chemokuur heeft gehad en/of ziek op bed ligt, merk ik dat ik makkelijker ben wanneer Sem even afgeleid is of niet al zijn werk gemaakt heeft. Ik let erop dat andere kinderen dit niet altijd merken, want geen enkel kind wil anders zijn en anders behandeld worden. Naast deze dingen probeer ik hem een klusje te geven wanneer ik denk dat hij de afleiding kan gebruiken en probeer ik de ouders te ondersteunen door mij flexibel op te stellen voor oudergesprekken. Hiernaast probeer ik zoveel mogelijk hetzelfde te blijven reageren op de leerling en hem te behandelen als altijd, zodat voor hem de structuur op school hetzelfde blijft en hij zo min mogelijk verschillen merkt.

Een tijdje terug keken we in de klas een filmpje van Het Klokhuis tijdens de pauze met als onderwerp ‘Het ziekenhuis’. Halverwege dacht ik opeens aan Sem, want vindt hij dit niet heel vervelend om te zien, omdat hij wellicht aan zijn moeder moet denken?! Maar hij at rustig zijn brood en proestte zijn drinken bijna uit bij de grappige sketches tussendoor. Gelukkig, ook hij kan gewoon pauze houden en kind zijn. Misschien ben ik ook wel overbezorgd, omdat ik als leerkracht graag wil dat hij goed in zijn vel zit.

Tijdens de opkomende griepgolf mailde Sems moeder mij met de vraag of ik erop wil letten dat hij zijn handen extra goed wast voor het eten en drinken, want hoe minder bacteriën hoe beter. De eerstvolgende pauze roep ik meteen enthousiast door de klas: ‘Sem, was je wel even je handen!’. Sem kijkt me lachend aan en gaat zijn handen wassen, maar als klasgenoten vragen waarom alleen hij dat moet, is de lach snel weg. Oeps, dat was niet handig juf, want geen enkel kind wil ‘anders’ zijn, zoals ik hiervoor al schreef. Met het buiten spelen spreken we daarna af dat ik hem blijf helpen herinneren, maar dat ik voortaan even naar hem toe zal lopen. Hij lacht tevreden en gaat weer lekker voetballen.

Op het moment van schrijven speelt het Coronavirus een grote rol in een ieders leven. De vrijdag voor de scholen sloten was Sem al niet op school om het virus het huis uit te houden en had ik werk voor de week erna voor hem klaargelegd, wat achteraf niet nodig was. Door de sluiting van de scholen moeten alle leerlingen thuis werken en zie ik ze niet. Sem spookt deze dagen vaak door mijn hoofd, hij weet best dat zijn mama extra kwetsbaar is en nog zieker kan worden. Hij was niet voor niks al eerder thuis en moet goed letten op alle hygiëne. Hoe gaat het met hem? Maakt hij zich zorgen? Of vindt hij het juist fijn om thuis te zijn met papa en mama? Moet ik als leerkracht zijn moeder vaker mailen hoe het gaat thuis? Of juist niet..?

Als leerkracht blijft het in alle situaties zoeken en aanvoelen welk contact en in welke mate dit gewenst is, maar tegen alle collega leerkrachten wil ik graag zeggen: doe waar jij je goed bij voelt en laat aan de ouders in jouw groep weten dat je aan ze denkt en op het welbevinden van hun kind blijft letten, zodat zij hun kind met een gerust hart op school kunnen brengen terwijl er misschien weer een dag vol ziekenhuisbezoeken op de planning staat. Jij kent het kind als hun juf of meester goed en weet waar ze behoefte aan hebben. Vertrouw op dat gevoel!

Mara Nagtegaal
Leerkracht groep 5

*Sem is wegens privacyredenen een gefingeerde naam

Laatste berichten

Praktische tips
Bijwerkingen