What doesn’t kill you, makes you stronger

Tegeltjeswaarheden, gezegden, clichés…. We kennen ze allemaal. Maar begrijpen? Ik denk dat we de essentie van deze waarheden toch echt pas begrijpen als we ze ervaren. Neem nou what doesn’t kill you, makes you stronger. Super waar. Ik zou ‘m zelfs nog wat scherper willen stellen: what nearly kills you, makes you the strongest you can be! Zo ervaar ik het ook. Ik mag toch wel zeggen dat ik de afgelopen weken de dood in de ogen heb gekeken. Technisch gezien kijkt de dood mij eigenlijk nog steeds aan. De kankercellen zitten per slot van rekening nog in mijn lichaam, de tweede van de twintig geplande chemo’s heb ik pas net gehad. Ik kies er alleen voor om de dood niet langer aan te kijken. Ik kijk lekker weg, de andere kant op. Heel simpel. IK GA NAMELIJK NIET DOOD! Ja, oké, uiteindelijk wel dan. Maar niet aan borstkanker en niet binnen nu en een heleboel jaar.

Maar hoe weet ik dat dan? Dat ik niet doodga aan deze in en in slechte cellen die zich op dit moment nog in mijn linkerborst bevinden? Klinkt zweverig, maar dat voel ik zo. En niet zo’n beetje van ‘er jeukt iets aan mijn rechterteen’. Nee, ik voel het vanuit elke cel in mijn lichaam. Ik ga deze kanker overwinnen. Ik ga genezen. PUNT.

Ik ben mijn leven lang het voorbeeldige meisje geweest. Het voorbeeldige jongste kind, de voorbeeldige leerling die vooral niet teveel wilde opvallen. En weet je wat ik nu word? De meest voorbeeldige borstkankerpatiënt die alles helemaal volgens het boekje doet. Het behandelplan gewoon helemaal netjes doorloopt. Niets geen virusjes of bacteriën tussen de chemo’s oppakt. Niets geen slechte bloedwaardes waardoor er ook maar nagedacht kan worden over uitstel of afstel van chemo’s. Nee hoor, alles helemaal volgens de theorie van het behandelplan, maximale dosis chemo. En dat natuurlijk allemaal met de beoogde uitkomst: GENEZEN. En dat dan zo halverwege het jaar 2020. Gewoon zoals het behandelplan dat voorschrijft. Dan werk ik nog een aantal maanden aan mijn herstel, sterker worden, weerstand verhogen. En zie daar: Judith 2.0. Herboren! Hoe dan? Nou gewoon, omdat ik de dood in de ogen gekeken heb. En dat mij dat zo ontiegelijk veel kracht, positiviteit en dankbaarheid geeft dat die kankercellen echt niet weten hoe snel ze mijn lichaam moeten verlaten. En dat dankzij de chemo, de kundige oncologen, de liefdevolle verpleegkundigen, mijn meer dan geweldige gezin en familie die mij zo steunen, onze hartverwarmende buren, vrienden en kennissen. Ik ben sterker dan ooit!

1 reactie

  1. Eefje op 25 juni 2020 om 16:31

    Prachtig en heel herkenbaar geschreven!
    Ik ben er ook achter gekomen dat ik veel sterker ben, dan dat ik ooit gedacht had.
    We can do this💪🏻🍀💜

    Groetjes Eefje

Laat een reactie achter





Laatste berichten

Praktische tips
Bijwerkingen